Ju dôwno jem nie mia sztótów na rozmeszlanie. Ë to nawetka nie z felënku czasu.  Dosc wiele sã dzejało slednym czasã. Na szczescé sómëch dobrich rzeczów. Ju nie pamiãtóm cziéde jem bëła w lese… A nawetka na czerwiónym widze nie rozmeszliwóm…

Jedno je gwesny: rozmëszlanié je na tëli wôżne w żëcym, ze nié może bëc tak, że gò nié mô.

Jak długo Ce nié ma

Ju ùsedzec nié mògã

Chòdzã òd jednégò òkna do drëdżégò

Żdajã

Czëjã kroczi na trapach,

Zrywóm sã  ë biegnã

A to blós sąsód szedł

Żdajã

Nié mògã so môlu nôlezc

Łażã z nórtu w nórt

Co do rãczi wezmã, kłôdã nazôd

Żdajã

Telefón zwòni – zôs biegnã

Pòdnoszã do ùcha

- To leno wastnô z jaczié promocëji,

Żdajã

Zédzer jidze niemòżlëwie wòlno a głosno

Kù reszce szmërgóm w niégò pòdëszką

Chtërën spôdô z wiôldżim rëjbachã na zemiã

Ë wchôdôsz Të z ùsmiéwkã na gãbie

ë pëtôsz cëż sã stało

A jô cëskóm sã na Ce

Ë kszkóm

Takô jem stesknionô!

Dôch to ju je trzë gòdzënë jak Ce nié mô…

Mògã wszëtkò,

górë przenoszëc

chòdzëc pò wòdze

Nót je leno ùwierzëc

Mògã spiéwac, krziczec, płakac

jeżle blós chcã

Abò nôlezc swój môl w swiece

Mògã wszëtkò

Le sã bòjã

Mëszlã, że nie je wôrto

Abò, że mdze za cãżkò

Mògã wszëtkò…

Górë przënoszec

ë chòdzec pò wòdze

Nót je leno ùwierzëc

Za te wszëtczié rzeczë:

sznëptuchë na zemi,

bùtë pòd stołã,

ruchna w nórce,

łóżkò nieschòwónë,

papiórë rozgrzebónë,

taska óstawionô,

antikòncepcyjny kòszle,

sterczący klatë,

ë za felenk czasu,

Twòji “mądri radë”

Za to Cã lubiã…