Twarz
Jak kazda
Inna
Oczy
Osadzone
Zbyt blisko
Ust
Poniżej środka
Nos
Całkiem niezły
Podbródek
Twarz
Jak kazda
Inna
Oczy
Osadzone
Zbyt blisko
Ust
Poniżej środka
Nos
Całkiem niezły
Podbródek
Ju dôwno jem nie mia sztótów na rozmeszlanie. Ë to nawetka nie z felënku czasu. Dosc wiele sã dzejało slednym czasã. Na szczescé sómëch dobrich rzeczów. Ju nie pamiãtóm cziéde jem bëła w lese… A nawetka na czerwiónym widze nie rozmeszliwóm…
Jedno je gwesny: rozmëszlanié je na tëli wôżne w żëcym, ze nié może bëc tak, że gò nié mô.
Jak długo Ce nié ma
Ju ùsedzec nié mògã
Chòdzã òd jednégò òkna do drëdżégò
Żdajã
Czëjã kroczi na trapach,
Zrywóm sã ë biegnã
A to blós sąsód szedł
Żdajã
Nié mògã so môlu nôlezc
Łażã z nórtu w nórt
Co do rãczi wezmã, kłôdã nazôd
Żdajã
Telefón zwòni – zôs biegnã
Pòdnoszã do ùcha
- To leno wastnô z jaczié promocëji,
Żdajã
Zédzer jidze niemòżlëwie wòlno a głosno
Kù reszce szmërgóm w niégò pòdëszką
Chtërën spôdô z wiôldżim rëjbachã na zemiã
Ë wchôdôsz Të z ùsmiéwkã na gãbie
ë pëtôsz cëż sã stało
A jô cëskóm sã na Ce
Ë kszkóm
Takô jem stesknionô!
Dôch to ju je trzë gòdzënë jak Ce nié mô…
Mògã wszëtkò,
górë przenoszëc
chòdzëc pò wòdze
Nót je leno ùwierzëc
Mògã spiéwac, krziczec, płakac
jeżle blós chcã
Abò nôlezc swój môl w swiece
Mògã wszëtkò
Le sã bòjã
Mëszlã, że nie je wôrto
Abò, że mdze za cãżkò
Mògã wszëtkò…
Górë przënoszec
ë chòdzec pò wòdze
Nót je leno ùwierzëc
Za te wszëtczié rzeczë:
sznëptuchë na zemi,
bùtë pòd stołã,
ruchna w nórce,
łóżkò nieschòwónë,
papiórë rozgrzebónë,
taska óstawionô,
antikòncepcyjny kòszle,
sterczący klatë,
ë za felenk czasu,
Twòji “mądri radë”
Za to Cã lubiã…
Czasã Twòji òcze
Miast zymkòwò zelenic
Są taczié zemny i dzywny…
W chòrich gôdkach-
Òczë zdrzą w jinszą stronã
Zdrzą leno gdze bë sã schòwac
Twòji remniona-
Nie grużący sã kùch
Nie pôchną ferfenmencowim smarã
Jô w Twòjich remnionach-
Niejawerny dizonans
Deszcz szczescô
Szos nad przëpadnią…
Szeptã na ùchò rzekã, że
Że jô, jô sã tégò wërzékóm
Tëch rénków jak febra
Pòd òknã Twòjim czéj skamżoch
Sedzôł jem za bómą nie rôz…
Tëch gwiôzd spôdającëch
Pijanych gwiôzd na smiot
Òb noc czej bãdã ùmierac
Szeptã na ùchò rzekã, że
Że jô, jô sã tégò wërzékóm
Wërzékóm, bò…
Nicht tak piãkno nie gôdôł,
Że sã bòji miłotë…
Nicht tak piãkno nie gôdôł,
Że sã bòji miłotë… Blós Të
Niżle grzëmòt ùderzë i tãga
Przeńdą bez żôlów mòst
Niżle dzyń stąd òdlecy na blómie…
Niżle groszk i rozë,
Kùszną sã znowù bez płot,
Nizle pich zamiece pòdwòrzé…
Szeptã na ùchò rzekã, że
że jô, jô sã tégò wërzékôm
wërzékôm, bò…
Nicht tak piãkno nie gôdôł,
Że sã bòji miłotë…
Nicht tak piãkno nie gôdôł,
Że sã bòji miłotë… Blós Të
![]()
Ùgrupòwanié amidowé mòżna bez jiwru dostac na dardze syntezë…
![]()
Jidã Twòją stegną
Dzes dzesãc stopów pòd zemią
Czëjã Cë czéj gôdosz, le nie mògã rzeknąc nick
Rzeczesz, że brëkùjesz mie
le pózni jidzesz i niszczësz mie
Rzeczesz mie, że Cë drãgò
Jem nie meslôł, że mòga zmieniec to
E rzeknã
Ju za pòzdze je na żôl, za pòzdze je
Rzekł jem, że za pòzdze je na żôl, za pòzdze je
Jo bë mógł zniesc pòstãpną szansã, pòstãpny ùpôdk
zastrzélëc sã dlô Ce
ë jô brëkùja Ce jak serce brëkùje bicô
Le to nic nowégò nie je
Jô jem Ce kòchôł prôwdzewim ògniã
Terô nen òdżiń kùsk zestigł, a Të rzeczesz
‘Wëbôcz’ czej nen aniół niebiesczi dôl mie mëslec, że to Të
Le bòjã sã…
Ju za pòzdze je na żôl, za pòzdze je
Rzekł jem, że za pòzdze je na żôl, za pòzdze je
Ju za pòzdze je na żôl, za pòzdze je
Móm rzekłe, że za pòzdze je na żôl, za pòzdze je
Ju za pòzdze je na żôl
Móm rzekłe, że za pòzdze je na żôl
Jidã Twòją stegną dzes dzesãc stopów pòd zemią
![]()
Tatkòwi z leżnotë 51 gebùrstachu…
Jakbë nigdë nick jidã ju w prągu ceniô
I widzã jak zachòdzy słuńce Tatka ë Nenczi
Jakbë nigdë nick drëchów tëli na smãtôrzach
Jakbë nigë nick kwitną na niéch kwiôtczi
Jakbë nigdë nick słuńce swiecy jinszëm
I chto jinszy ze swiatã sa zżëwô
Jakbë nigdë nick szpôrtëjemë, pijemë
Chòc kòl stołu wcyg kògòs felëje
Jakbë nigdë nick pòstãpnô jeseń lecy
Jakbë nigdë nick żecy ùcekô
Jakbë nigdë nick robiã dobrô mùnia do złi grë
I z nôdzeją na witro żdajã
Slédné dopòwiescë