Ju dôwno jem nie mia sztótów na rozmeszlanie. Ë to nawetka nie z felënku czasu. Dosc wiele sã dzejało slednym czasã. Na szczescé sómëch dobrich rzeczów. Ju nie pamiãtóm cziéde jem bëła w lese… A nawetka na czerwiónym widze nie rozmeszliwóm…
Jedno je gwesny: rozmëszlanié je na tëli wôżne w żëcym, ze nié może bëc tak, że gò nié mô.
Jak długo Ce nié ma
Ju ùsedzec nié mògã
Chòdzã òd jednégò òkna do drëdżégò
Żdajã
Czëjã kroczi na trapach,
Zrywóm sã ë biegnã
A to blós sąsód szedł
Żdajã
Nié mògã so môlu nôlezc
Łażã z nórtu w nórt
Co do rãczi wezmã, kłôdã nazôd
Żdajã
Telefón zwòni – zôs biegnã
Pòdnoszã do ùcha
- To leno wastnô z jaczié promocëji,
Żdajã
Zédzer jidze niemòżlëwie wòlno a głosno
Kù reszce szmërgóm w niégò pòdëszką
Chtërën spôdô z wiôldżim rëjbachã na zemiã
Ë wchôdôsz Të z ùsmiéwkã na gãbie
ë pëtôsz cëż sã stało
A jô cëskóm sã na Ce
Ë kszkóm
Takô jem stesknionô!
Dôch to ju je trzë gòdzënë jak Ce nié mô…
Mògã wszëtkò,
górë przenoszëc
chòdzëc pò wòdze
Nót je leno ùwierzëc
Mògã spiéwac, krziczec, płakac
jeżle blós chcã
Abò nôlezc swój môl w swiece
Mògã wszëtkò
Le sã bòjã
Mëszlã, że nie je wôrto
Abò, że mdze za cãżkò
Mògã wszëtkò…
Górë przënoszec
ë chòdzec pò wòdze
Nót je leno ùwierzëc
Za te wszëtczié rzeczë:
sznëptuchë na zemi,
bùtë pòd stołã,
ruchna w nórce,
łóżkò nieschòwónë,
papiórë rozgrzebónë,
taska óstawionô,
antikòncepcyjny kòszle,
sterczący klatë,
ë za felenk czasu,
Twòji “mądri radë”
Za to Cã lubiã…
Ùgrupòwanié amidowé mòżna bez jiwru dostac na dardze syntezë…
Bëła jem w lese… Czasã człowiek tak mô, ze nie mòże ju strzémac ë mùszi jisc, bò jaczis môl gò wòło. Mie nen las wòłoł ju òd czile dniów ë kù reszce jem sã wza ë pòszła.
Jem szła tam z mëslą ò wanodze, chtërna mdze dërowa jaczis czile gòdzënów ë nie je wôżne wiele, bò òb czas taczich sztótów czas je czësto niewôżny.
Równak skùńczyło sã na tim, że nôlazła jem jakąs łówkã ë òdda jem sã rozmeszlaniu. Pò prôwdze na łôwka nie bëla jakos tam le prawie Ta. I gwes dlôte wzãło mie na rozmeszlanié…
A mòże blós atmosfera négò placu? Òn je jaczis taczi krëjamny. Na ceszô… Czëc je blós wiater gdzes wësok szarpiący bómë za klatë ë letëchny szëmar autółów na główny dardze.
Ë no słuńce, chtërno mô stara przëlezc bez kòrónë bómów ë niewiedno jemù sã ùdaje. Kù reszce jak ju nie mòże przelezc tej to je znanka, ze to je czas jisc do dom…
Żecé je procem szëkù
Wiedno felëje czasu
Na rozmeszlanié
Na gôdkã z przëjacelstwã
Na wskôzanié drodżi wanożnikòwi
Żebë òtemknąc dwiérze białce
Jidący z pakùnkama…
A dlôcze?
Bò nót je zdobëc wpisë do CV
Jisc do robòtë jedny, drëdżi…
Zorgowac dëtczié na nowi wzernik abò kòmpùtr
Ë jachac na wanogã gdzes gdze ju są gònë lëdztwa
A dlôcze?
Bë na kùńc òbùdzëc sã w zarkù…
Lec dëszo mòja!
Lec wësok, dalek!
Tam, gdze òcze nie sygną
Chudzy, weżi!
Jes wòlnô!
Lec!
Niech bez ce mòji òcze òbôczą zélony łączi,
Stegne rzéków westrzòd bòrów,
Lec!
Niech ùczëjã
Spiéw ptôszkòw,
Granie wiatru w ùszach
Jô òstanã tùwò
A Të…
Jes wòlnô
Mùszã jisc stegną
Chtërną jidã
Nie rozmiejã dlôcze
Mùszã
Je takô mòc, chternô
Pcha mnie do przodkù
Je chtos,
Chto prowadzy mnie za rãkã
Jak môłi dzeckò.
Czsã nie chcã
Odtrąciwôm rãkã
Chcã jisc sama
Tede…
Gùbiã sã w żëcym
Jak na bagniszczu
Le czejã kroczi kòl se
I wiém, że sã nie ùlãknã,
Bo Te jes kòl mnie
Slédné dopòwiescë