Ùrëtac òd zabôczeniô
sob., séw. 08th, 2007 | Dodóné przez: ala

Jô bë chca kòżdą piãkną chwilã

Ùrëtac òd zabôczeniô

Kòżden cëdny dzyń

Ùtacec gdzes, gdze mdze żéł na wiedno

Kòżden spiéw ptôchaPôch kwiôtów

Parmień słuńca

Ùsmiéwk cezégò człowieka

Kòżdé dobré słowò

Rzekłe bez mie czë dlô mie

Kòżdą łizã szczescô

Derżenié serca

Spiéw dëszë

Kòżdą rzecz chternô dôwô

Dobré mësle

To wszëtkò ë jesz wiãcy

Ùretac òd zabôczeniô

rozmyslanie.jpg

Kategòrëjô: Òglowô
Nen wpisënk òstôł dodóny w sob., 8, séw., 2007 ò 9:41 pp ë nalôzł sã w dzélu Òglowô. Mòżeta dozérac nen wpisënk dzãka pòwrózkòwi RSS 2.0. Mòżeta òstawic dopòwiesc , abò trackback ze swòji starnë.

Dopòwiesców: 5

  1. 1
    hana 

    Wiôlgą redotã czëje sã z Twòji wiérztë, Ala. Jaż sã chce ùsmiechac do cëzégò człowieka:) a szëkac kwiatów, słuńca i ptôcha!
    Pòzdrówk!

  2. 2
    Ala 

    Cësza sã Haneczkò z kòżdégò ùsmiéwkù jaczi zagòscył na Twòji mùni dzãka mòjim wiérztom

  3. 3
    rómk 

    Baro pësznô wiérztka! Òsoblëwie widzy mie sã nen sztëczk: “Kòżden spiéw ptôcha Pôch kwiôtów Parmień słuńca Ùsmiéwk cezégò człowieka”

  4. 4
    ala 

    To je mojo lubotno wierzta. Fejno, ze nie blós mie sa widzy;)

  5. 5
    Bogumiła 

    Mie so zdaje, że Gałczynsczi jakno ùsôdzca “Pieśni” je baro rôd z Twojégò dokôzu – peszné nawleczenié do jegò “ocalić od zapomnienia”.

Dodôj dopòwiesc

»